Etiket: Farkındalık
-
Hayat Sende Neden Kırıldı? Çünkü Yolculuk Başlıyordu. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu
Joseph Campbell yıllarını mitleri, efsaneleri ve kutsal anlatıları inceleyerek geçirdi. Fark ettiği şey çarpıcıydı: Dünyanın neresine gidersen git, bütün hikâyeler aynı yapıya sahipti. Krallar, şamanlar, savaşçılar, tanrılar, sıradan insanlar… Hepsi aynı yolu yürüyordu. Çünkü Campbell’a göre bu model dışarıdaki hikâyenin değil, insanın ruhunun mimarisiydi. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu, tek bir kişinin değil, bütün insanlığın binlerce yıldır tekrar ettiği bir…
-
Ağustos Karşılaşması
Jung’un senkronisite dediği şey, insanın içindeki çağrıyla dışarıda beliren işaretin aynı anda görünmesidir. Benim için o işaret Ağustos’ta ortaya çıktı. Kader bazı karşılaşmaları kalabalıktan çekip sessiz bir köşeye bırakır. Kimsenin duymadığı bir sokakta birkaç saniyelik bir duruşta iki insanın arasına ince bir hakikat yerleşir. O an herkes rolünü bırakır ve kendi tarafını fark eder. Biri…
-
Bu On Gerçeği Öğrenene Kadar Her Şey Bana Olmuş Sandım
Hayat bana hiçbir şeyi kolay öğretmedi. Ama her şeyi tam zamanında öğretti. İşte öğrendiğim on gerçek: Bu on gerçeği öğrenene kadar her şey bana olmuş sandım. Şimdi biliyorum; hiçbir şey bana olmadı, hepsi benden geçti. Hepsi beni, ben yapmaya çalıştı.
-
Sen Tutunamadın Ama Ben Tutunacağım
Ağlamaklı gördün yine gözlerimi. Annemle kavga ettim yine, her zamanki gibi. Kendimi kabul ettiremiyorum, yine… Ağlamaktan yorulup, arada baktığım aynadaki fotoğrafımızdan çevirdim gözlerimi. Kitaplıktaki Chicago resmine ilişti. Güzel bir tren resmi… Orada hayal ettim bizi. Hatırlıyorum; illa ağlayacaksam dizlerinde ağlatırdın beni. Çok özlüyorum seni. Bilirsin, böyle anlarda hırslanıyorum. Acı bir ateş gibi körükler beni. Aynadaki fotoğrafımıza…
-
Saygı, Güçle Dayatılmaz; Nezaketle Kazanılır
Sosyolojik açıdan baktığımızda saygı, toplumun bir arada yaşayabilmesi için ortak bir zemin gibi görülür. Ancak bu zemin tek taraflı olduğunda, yani sadece “statü” üzerinden beklendiğinde, aslında boş bir kabuğa dönüşür.
-
Hırsın Ateşi Seni Yakmasın, Yolunu Aydınlatsın
Hırs… Çoğumuzun içinde gizlenen, gece yarısı uykudan uyandıran, bir sözle ya da bir bakışla alevlenen bir ateş. Kaybettiklerimiz, kırıldıklarımız, bize yapılan haksızlıklar, küçümsendiğimiz anlar… Hepsi bu ateşi besler.
-
Çocukluk Travmalarının İzleri
Bazen bir dizi sahnesi, bazen bir şarkı, bazen de sokakta karşılaşılan bir koku yıllardır unutulduğunu sandığımız anıları bir anda gün yüzüne çıkarır. O an şaşkınlıkla “ne alaka şimdi” deriz. Ama aslında bilinçaltı yıllardır sakladığı gerçekleri bizim önümüze koyar. Yaşanmışlıkların üzerine çekilmiş perde kalkar. Ve ilk kez kendi hikâyemize dışarıdan bakma cesaretiyle karşılaşırız. Kaçarken güçlü hissettiğimiz…
-
Sana Ayna Tuttum, Gördüğün Şey Senden İbaretti
Başkalarının bize yaptıkları, söyledikleri ya da davranışları aslında çoğu zaman onların iç dünyasının bir yansımasıdır. Biz sadece bir ayna tutarız. Ve o aynada gördükleri, kendi yaraları, kendi eksiklikleri ya da kendi ışıklarıdır. Ayna teorisi, insanın dışarıda gördüğü her şeyin aslında kendi iç dünyasından izler taşıdığını söyler. Hoşlandığımız ya da rahatsız olduğumuz davranışlar, bizim kendi benliğimizin…
-
Gerçek Güç: Başkalarının Gözünden Özgürleşmek
Bir dönem kendimi başkalarının gözünde nasıl göründüğüme öyle çok kaptırdım ki, aslında kendi içime bakmayı unuttum. “En güçlü ben olmalıyım, en umursamaz ben görünmeliyim, oyunda hep ben kazanmalıyım” gibi düşünceler zihnime kazındı. Bunun bana özgüven verdiğini sandım, ama gerçekte beni takıntılı bir döngünün içine hapsetti. Günlerce düşüncelerim peşimi bırakmadı. “Acaba nasıl görünüyorum? Enerjimi yanlış mı…
-
Gece 3’te Yağmurla Gelen Farkındalık: Bir anı kaçırmak
Saat gece üç. Evde sıkılmışım, uyku tutmuyor. İçimden geçirdim: “Keşke yağmur yağsa.” O sırada kulağıma bir ses çalındı. Duraksadım. “Yağmur sesi mi bu?” Koşup odanın penceresine gittim. Camı açtım, heyecanla. Ve evet… Hem de öyle hafif bir çise değil, gürül gürül. İçim bir anda ferahladı. Cam kenarına oturup izlemek geldi aklıma. O an var ya,…
Drama yok duruş var 