Yazar: Seda Nur SARIUSTA
-
Gece 3’te Yağmurla Gelen Farkındalık: Bir anı kaçırmak
Saat gece üç. Evde sıkılmışım, uyku tutmuyor. İçimden geçirdim: “Keşke yağmur yağsa.” O sırada kulağıma bir ses çalındı. Duraksadım. “Yağmur sesi mi bu?” Koşup odanın penceresine gittim. Camı açtım, heyecanla. Ve evet… Hem de öyle hafif bir çise değil, gürül gürül. İçim bir anda ferahladı. Cam kenarına oturup izlemek geldi aklıma. O an var ya,…
-
Gerçek Bağlar Bahane Tanımaz
İyi gün de herkes yanındadır. Gülümserken herkes güzeldir. Ama yağmur başladığında, bahaneler de başlar. Hayat öyle anlar yaratır ki… Kimin gerçekten yanında durduğunu, kimin ise yalnızca yanında duruyormuş gibi yaptığını anca o zaman görürsün. Kimisi, ilk dalgada senden uzaklaşır. Kimisi, “hayat çok yoğun, işlerim var, ben de kendi savaşımı veriyorum” der. Oysa sen de o…
-
Ait Hissetmeyenler Kulübü
Ait hissedememek, boşlukta bir yerlere tutunmak değil de… Tuttuğun her yerin elinden kayması gibi. İşe giriyorsun, olmuyor. Şehir değiştiriyorsun, yine de içindeki yerinden kıpırdamıyor o boşluk. İnsanlar tanıyorsun, gülüyorsun, konuşuyorsun, yakınlaşıyorsun ama sonra bir şey geliyor ve seni içinden çekip alıyor: “Burası da değil.” Bazen yanlışlıkla fazla gelişmiş gibi hissediyorsun kendini. Sanki etrafındaki herkes başka…
-
Bir insan seni anladığında değil, anladığını davranışa dönüştürdüğünde sana değer vermiş olur.
Görselde bir kadın var. Gerçekte yalnız. Ama yansımada, arkasında bir gölge var. İşte tam da anlatmak istediğimiz şey bu: Bazı insanlar gerçekte yoktur. Ama size söyledikleriyle, cümleleriyle, hayal ettirdikleriyle hayatınızda bir “yansıma” gibi bırakırlar kendilerini. O kişi artık yanınızda değildir. Ama bir mesajıyla, bir “seni anlıyorum” deyişiyle, bir sözde farkındalık cümlesiyle hala varmış gibi görünür.…
-
Emeğini Terk Edemediğin İçin Kalıyorsun, Oysa Biliyorsun Gitmeliydin
Gitmeniz gereken yerde kalmamalısınız. Çünkü hayat, size kendinize saygı duymanız gerektiğini bazen en sert yollarla öğretir. İnsan çoğu zaman bir ilişkiden ayrılmakta zorlanmaz; zor olan, o ilişkiye verdiği emeği terk etmektir. Birlikte geçirilen onca zamanı, paylaşılan anıları, başta duyulan sevgiyi ve inancı bir çırpıda bırakmak kolay değildir. Hele ki karşınızdaki insanın yorgunluğunu, hayata dair tükenmişliğini,…
-
Bir insanın başına gelebilecek en kötü şeylerden biri; sıradan bir gün gibi başlanılan bir günün içerisinde, hayatını tamamen değiştirecek bir an yaşamaktır.
insan, bir güne daha başlarken her şeyin bitebileceğini, bir anda hayatın yönünün değişebileceğini bir kez öğrendiyse… O bilinmezliği hep içinde taşır. Ne yazık ki seni öldürmeyen şeyin seni güçlendirmediği, sadece başka bir “sen”e dönüştürdüğü anlardır bunlar.
-
İyi İnsan Sendromundan Kurtulmalısın
Herkesi Memnun Etme Çabası Nereden Gelir? Memnun etmeye çalıştığımız her insan, aslında bizim çocukken cevapsız kalmış bir “Yeterli miyim?” sorusunun gölgesiydi. Ve biz bu sorunun cevabını başkalarının ağzından duymak için kendimizden verdik. Zaman verdik. Enerji verdik. Hakkımızdan vazgeçtik. Ama kimseyi memnun edemedik. Çünkü biz kendimizden vazgeçtikçe, onlar daha fazlasını bekledi. Bir gün fark ettim.. Memnun…
-
Öyle Sandın Diye Öyle Olmadım
Beni kendi kafandaki senaryoya göre tanımladın. Bir bakışıma mana, bir suskunluğuma anlam, bir gülüşüme etiket yapıştırdın. Ama ben o rolü oynamayı hiç kabul etmedim. Ben senin sandığın kişi değilim. Ben her gün biraz daha kendine yaklaşan biriyim.
-
Asıl Kimliğin Işıklar Söndüğünde Belli Olur
Yalnızken sen kimsin? Dengeyi içinde kurabiliyor musun? Kendine yetebiliyor musun? Yoksa seni toparlayacak başka birilerini mi arıyorsun? Gidenlere mi dönüp bakıyorsun, yoksa onların yerine bir başkasını mı koymaya çalışıyorsun? Yalnızken hâlâ içinde umut taşıyıp yoluna devam edebiliyor musun? Yoksa yalnız kaldığın için kendinle yüzleşmeye bile cesaret edemiyor musun?
-
Hayır, Mükemmel Planım Yok. Sadece Deniyorum
Zor zamanlar geçtiğinde geriye kalan şey ne biliyor musun? Senin geçme şeklin. Ağlaya ağlaya da geçebilir, gözlerinin içiyle susarak da geçebilirsin. Ama nasıl geçeceğini sen seçeceksin. Bu acı bitince arkanda bir kurban mı kalacak, yoksa sessizce kendini yeniden inşa etmiş biri mi? Senin geçişin, gelecekteki SEN’e mektup olacak. Zamanla geçer evet, ama sen nasıl geçeceksin?
Drama yok duruş var 