Hırsın Ateşi Seni Yakmasın, Yolunu Aydınlatsın

Hırs… Çoğumuzun içinde gizlenen, gece yarısı uykudan uyandıran, bir sözle ya da bir bakışla alevlenen bir ateş. Kaybettiklerimiz, kırıldıklarımız, bize yapılan haksızlıklar, küçümsendiğimiz anlar… Hepsi bu ateşi besler. Kimi zaman hırs öfkeye karışır, içimizde bir kavgaya dönüşür: “Ben de göstereceğim!” dersin. Hepimiz yaşadık. Ve evet, bu his insanidir.

Hırsın iki yüzü var. Bir yüzü seni yukarı çeker, diğeri ise seni kendi karanlığında hapseder. İntikam amaçlı hırs kısa süreli bir tat verir. Bir anlığına zafermiş gibi hissettirir ama aslında arkanda kocaman bir boşluk bırakır. Hep daha fazlasını ister, seni uyuşturur ve sonunda elinde sadece çalınmış zaman ve tatminsiz bir sonuç kalır.

Sahneyi değiştirip kurban rolünü silenler de var. Onlara baktığında görüyorsun ki hırs sadece yakmak değil, yeniden inşa etmektir. Düşüp kalksa da ipleri yeniden eline alanlar, acısından güç çıkaranlar, “Ben kaybolmadım” diyenler. Hırsını intikama değil, yeniden doğuşa çevirenler. Başkalarını ezerek değil, kendi içlerindeki hamlığı işleyerek yükselirler. Ve onların yazdığı yeni hikâye sadece güçlü değil, aynı zamanda onurlu, disiplinli ve tutarlı.

Hırsı dönüştürmek için önce yönünü değiştirmek gerekir. “Onu yıkacağım” enerjisini “kendimi inşa edeceğim” enerjisine çevir. Bu küçük ama köklü bir dönüşümdür. Sonra hırsını eyleme dök. Hırs sadece his olarak kalırsa zehir olur; ama eyleme dönüştüğünde kutsal bir disipline dönüşür. Gece çalışmaları, sabır, küçük kazanımlar, “bir daha dene” diyebilmek… İşte bunlar hırsı dönüştüren adımlardır. Ve son olarak onurla ilerle. Başkalarını ezerek yükseldiğinde kısa vadede güçlü görünürsün ama uzun vadede yalnızlaşırsın. Gerçek zafer, yanında kutlayacak insanların kaldığı zaferdir.

Şimdi bir an düşün. Sen hırsını hangi yöne çeviriyorsun? İntikam için mi kullanıyorsun, yoksa kendi sahneni yeniden yazmak için mi? Belki bir kağıt alıp yazmalısın: “Hırsım beni şu üç şeye götürecek.” Önemli olan yönü değiştirmiş olmandır.

Hırsla kendini inşa etmek zordur ama doyurucudur. Ateşin seni yakmaması için onu neyi ısıtmak için kullandığını bil. Kurban rolünü silip kendi başarı rolünü yazabilirsin. O zaman hırsın sadece seni yakmakla kalmaz, aynı zamanda yolunu aydınlatır.